Personal

De mooiste tijd van het jaar?

It’s the most wonderful time of the year. Niet als je het aan mijn naasten vraagt. Die zien mij weer worstelen met mijn emoties. De ene helft van mij wil zo graag fijne nieuwe herinneringen maken met mijn gezin. De andere helft wil in bed blijven tot het voorjaar.

Mijn zus was gek op kerst. Ik weet nog dat we op kerstavond samen luidkeels kerstliedjes zingend naar huis fietsten. Thuis aangekomen snelde zij als eerste naar binnen. “Alle lampen laten we uit, echt allemaal!” Van haar mochten alleen de kaarsjes aan en de lampjes van de kerstboom. Mijn vader mopperde dat hij niks kon zien, maar gaf haar toch dr zin. De lekkere eiersalade van mijn moeder kwam op tafel. Voor een keer maakten we geen ruzie over wie er in de fijne stoel mocht zitten. We zaten samen bij de kachel op de grond.

Kon dat moment maar eeuwig duren. Of kon ik nog maar een keer kerst samen met haar vieren. Ik denk aan de fijne kerstavonden samen met haar. Naast elkaar in de kerk bij de nachtmis. Stiekem samen lachen om onze vader die zo heerlijk vals kon zingen. Ruzie maken over wie er mocht afwassen of afdrogen na het kerstdiner.

De herinneringen overvallen me. “Mam, je kijkt helemaal niet blij.” Mijn oudste dochter kijkt bezorgd. Ik pep mezelf op en haal de kerstversiering tevoorschijn. Knutselwerkjes van de afgelopen jaren vallen uit de doos. Nieuwe herinneringen verwarmen mijn hart. Opgetogen stemmetjes verjagen mijn verdriet.

Het is voor mij niet de mooiste tijd van het jaar. Net zoals voor vele anderen die dierbaren moeten missen. Maar het is wel een wonderlijke tijd. Waarbij ik het ene moment kan genieten van mijn prachtige kinderen en het andere moment intens verdrietig kan zijn.

Vandaag brand ik een kaarsje voor mijn zus. Ik doe alle lampen uit, behalve de lichtjes van de kerstboom.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply